Kaçtım senden, senin sevginden
Alışık değilim ben şefkate
Boğuyor beni bu kadar ilgi
Ayrılığın sebebini sorma bana
Sadece senin gitmen gerekliydi
Haklıydın giderken söylediklerinde
Olmazdı benden adam
Dediğin gibi üç gömlek ağır gelmişti sevgin bana
Klasik sözlerle uğurlarken seni
Attığın tokat değil, gülümsemesine alıştığım
O gözlerinden akan yaşlar boğuyordu beni
Sana git dedim
Ettiğin onca ağır küfürler
Ve kan çanağına dönmüş ağlayan gözler
Bunları da gördüm sen gitmeden yüzünde
Ama kal diyemezdim sana
Diyemezdim devam edelim bu büyük aşka
Neden girdin hayatıma, niye kovaladın beni
Madem cesaretin yoktu, neden başladın bu ilişkiye?
Haklıydın bunların hepsinde sorularında, küfürlerinde,
Attığın tokat da ve akan gözyaşlarında çok haklıydın
Ve ben haksızdım susmalıydım…
Ne de çabuk geçti zaman senden sonra
İlk günler kuş gibiydi, özgürdüm, rahattım
Daha sonra neydi seni aklıma getiren
Ve koşarak evine gelip taşındığını öğrenmem
Yıllar sonra seninle karşılaşacağımı hiç düşünmemiştim
-iyiyim, evet hayatımda yeni biri var, görüşürüz hoşça kal.
Yalandı sevgili hiç iyi değildim, hayatımda da kimse yoktu,
Ve bir daha görüşemeyecektik.
Senden sonra hiç iyi olmadım seni çok aradım
Lakin bulamadım.
Ama sen gitmeliydin…
Ben alışık değilim bu kadar şefkate, sevgiye, bağlılığa
Ben yalnız bir adamım ve yine yalnızlığa doğru koşmalıyım
Sebebini hiç kimse bilmese de…
…CİHAN”
