Kapat gözlerini…
Bir isyanım var sana
Sakın açma son şiirini yazıyorum
Bu gece yokluğunu silip atıyorum
Bu gece sana ve yokluğuna son defa şiir yazıyorum
Kal gittiğin yerde…
Sakın gelme
Noktalarını koyuyorum eksik satırların
İzlerini siliyorum hayatımdan varlığının
Sus sakın konuşma
Geç kaldın kırık cümleleri tamir etmek için
Bu kadar gecikmişliği varken konuşmanın
Ve ben bu kadar alışmışken suskunluğuna
Sakın konuşma
Kafamı karıştırma, yokluğuna tekrar bulaştırma
Bu gece çıkmaz sokakları bitirdim
Açtım tüm yolları ruhuma
Ve sana gelen yolları kapadım dünyaya
Onun için kapat gözlerini
Kal gittiğin yerde
Ve sakın konuşma
Bu gece son şiirini yazıyorum
Ve son kaybedişimi yaşıyorum
Ben seni çok sevdim deli kız
Yokluğunda bile suçlamadım seni
Küfretmedim yalnızlığına
Ama sakın barışmaktan söz etme
Ben sensizliğe çok alıştım
Seni satırlara yazdım
Bitmesi istemediğim anlar
Hep şiirlerim yarım hep virgüller var
Ama deli kız bu sana son şiirim ve artık noktaları atıyorum
Eksik satırların, tamamlanmamış cümlelerin noktalarını
Aynanın karşısındayım ikimizi görüyorum
Bak en çıplak en reel halimiz bu
Ben seni görüyorum dışından
Sen benim içimde kanayan noktam…
Hadi yine bağır yine kız
Dişlerini kenetle birbirine hırçınlaş
Kan akıt ağzından
Ve çarp kapıları bana
Kapat tüm ışıkları içime
Karanlığa büründür beni
Ve şiirini unutma giderken almayı
Yokluğunu unutma yanına almayı
Sonsuz bir şiir yazıyorum sana
Ölümsüz bir yalnızlık bırakıyorum sana
Hiç okumadan satırlarını ezberleyeceksin
Yırtıp parçaladıkça çoğaltacaksın
Ben sana yokluğunu bıraktım
Yalnızlığını, terk edişlerini, hayatın kaçışlarını
Kendini kandırışlarını
Planladığın hesaplarını değil
Hesapta olmayan kayıpları
Ben seni sana bırakıyorum deli kız
Şiirini unutma, yokluğun saklı onda
O zaten bulur seni en yalancı anında
Yokluğunu unutma, şiirin saklı onda
O zaten bulur seni en kalabalık anında
…CİHAN”
