30/3/2008 - YORUMSUZ - 2 -
Ne de kolay bitirdin beni, Önce kafanda, sonra içinde, en sonunda da tamamen sildin Oysa ben her bitişte yeniden başladım sana Yok, edemedim benliğimden varlığını Artta kalan acıyı, kederi yüklenip yeniden başladım Senden sonra aslında ben hiç iyi olmadım Sana belli etmemiştim ama gidişin çok koymuştu bana Gidişinle boşaldı tüm çevrem kalmadı kimsem Sanki herkes seninle beraber terk etti beni Sakladılar bulamayım diye kendilerini Ama bilmediler ki ben onları hiç aramadım Ben onların gidişine hiç yanmadım Varlığım varlığına tutuşmuşken hangi kor beni daha fazla yakardı ki Nasıl bir acı canımı acıtırdı ki Hiç bilmediler, Onlar beni yalnızlıkla cezalandırdıklarını düşünürken Ben yokluğunda yok oluyordum bilemediler Herkes sus pus olmuş konuşmuyor Bakkal aldıklarımın parasını bile istemiyor İnanır mısın kuşlar bile görmezlikten geliyor beni Sanki herkes yokluğunu öğrenmiş gibi kaçıyor benden Oysa ben hiç belli etmedim gidişini Elimde çiçeklerle sanki evdeymişsin gibi kaç kere mahallede yürüyüp kapına geldim, kapıyı çaldım Hiç açılmadı o kapı ama kimse görmeden oradan kaçtım Hiç kimse yokluğunu bilmesin diye kaç kere boş telefonlarla sohbet ettim sokakta Ah sevgili ben seni ne çok sevdim, İnsanlar ne kadar da ahmak Bilemediler bizim kopamayacağımızı Düşünemediler yarın barışacağımızı Şehir bana düşman, otobüsler bile durmuyor beni görünce Daha iyi ya yürüyorum belki seni görürüm bir yerde Belki karşılaşırız bana düşman bu şehirde Ne kadar komik değimli sevgili Bakkal manav dostlar arkadaşlar kuşlar kediler otobüsler Kimse bana selam vermiyor, anlamıyorum ben bunu Tamam, sen kapıyı açmıyorsun telefonlara bakmıyorsun Sen her zaman haklısın Ama bunlar beni neden cezalandırıyorlar Bu insanlar çok ahmak sevgili Geçen gece seni çok özledim ve sana çok ağladım Evde yangın çıkmış her şey yanmış Sözde ben yokluğuna dayanamayıp varlığının süründüğü her şeyi yakmışım Varlığın en fazla benliğime işlediği için kendimi de o ateşin içine atıp yakmışım Bu insanlar çok ahmak Beni öldü sanıyorlar o yangında Garip bir mezara bakıyorlar Ah sevgili sen de o mezarın başındasın, buldum bak seni Sen neden ağlıyorsun, kim üzdü seni
Bir kere sesimi duy sevgili yüzüme bak Kalbim acıyor sevgili Gitme, ben yeniden başlamışken yine bitirme Buradan da gitme, beni terk etme… ...CİHAN"
| 